മീൻ

 ചന്തയിൽ നിന്നും പണക്കാരെല്ലാം വാങ്ങുന്ന വലിയ  മീൻ വാങ്ങണമെന്നുള്ളത് സത്യൻറെ ഏറെ നാളത്തെ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു. പൊട്ടി ചിതറിയ മണ്  കുടുക്കയുടെ കഷണങ്ങൾ പെറുക്കി മാറ്റി ചില്ലറ തുട്ടുകൾ അടുക്കി എടുക്കുകയാണ് അയാൾ. കുടുക്ക പൊട്ടിച്ച ശബ്ദം കേട്ട്  കുട്ടികൾ  അകത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.

ആ..വരിൻ...വരിൻഎല്ലാരും ഇതൊന്നു പറക്കി തന്നേ...

സത്യൻ മക്കളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.

തുട്ടുകൾ ഒരു ചെറിയ പഴം തുണിയിൽ കെട്ടി ഭദ്രമായി അയാൾ കക്ഷത്തു തിരുകി വെച്ച് പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി നടന്നു. സത്യന്റെ ഭാര്യ കറിക്കത്തിയും എടുത്തു  മുറ്റത്തേക്കും.....

മക്കൾ  ആർത്തിയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്  കൃഷ്ണൻ കുട്ടി തന്റെ പൊട്ടിയ ചാരുകസേരയിൽ ഇരുന്ന്  നോക്കിക്കൊണ്ടിരിന്നു . അയാളുടെ ഭാര്യ കുട്ടികൾക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പുകയാണ്. കുട്ടികൾ മീൻ കഷണങ്ങൾക്കു വേണ്ടി അടിപിടി കൂടി . പക്ഷെ പതിവിന് വിപരീതമായി അവരോടു അയാൾ ദേക്ഷ്യപ്പെട്ടില്ല.

"ചേട്ടന് ഭക്ഷണം വേണ്ടേ.."അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്നും പലവട്ടം  അവൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തന്നെ  ക്ഷണിച്ചിരുന്നു എന്ന് അയാൾക്ക്‌ മനസ്സിലായി 

"കുറച്ചു കഴിയട്ടെ ..നീ കഴിച്ചോളൂ" ക്ഷീണിച്ച സ്വരത്തിൽ  അവളുടെ കുഴിഞ്ഞ കണ്ണുകളിലേക്ക്  നോക്കി അയാൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

അയാളൊഴിച്ചു എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കുട്ടികൾ പലതരം വിനോദങ്ങളിൽ മുഴുകി. വയർ നിറഞ്ഞതിന്റെ ഒരു പ്രസരിപ്പ് അവരുടെ കളികളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. പുറത്തേക്കു പുകച്ചു വിട്ട പുകയിലയുടെ  ഗന്ധം മൂക്കിലൂടെ വലിച്ചു കയറ്റി ലഹരിയുടെ നിറവിൽ അയാൾ ചിന്താമഗ്നനായി ഇരുന്നു. കാൽച്ചുവട്ടിൽ അയാളുടെ ചുണ്ടിനെ അനുഭവിച്ചവർ ചിതറിക്കിടന്നു. ബീഡി കുറ്റികൾ പെറുക്കിയെടുത്തു ഭാര്യ  പുറത്തേക്കു കളഞ്ഞു. അവൾ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അയാൾക്ക്‌ അതിശയം തോന്നി.  നല്ല ചീത്തയാണ് സാധാരണ ഗതിയിൽ  അവൾ  പറയാറുള്ളത്. സദാ സമയവും പട്ടിണിയും, പരിവട്ടവും  പ്രാക്കും ശാപവും ഉള്ള  മുഖത്തു  നിന്നും ഒരു പുഞ്ചിരി  വിരിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾക്ക്  സന്തോഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല. തന്റെ ഭാര്യ വലിയ ആദർശവാദിയാണ്. പട്ടിണി ആണെങ്കിലും ആദർശം വിട്ടു അവൾക്ക് ഒരു ജീവിതം ഇല്ല. 

"എന്നാലും ആ സത്യന്റെ കാര്യം ഭയങ്കര  കഷ്ടം ആയിപ്പോയല്ലോ"

ഭാര്യ കുട്ടികൾക്ക് പായ വിരിച്ചിട്ടു കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അയാളെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

സത്യൻ ....അയാളുടെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു...

കുട്ടികൾ പായയുടെ കീറാത്ത ഭാഗം പിടിക്കാൻ ഉള്ള തത്രപ്പാടിൽ ആണ്.പിള്ളേരുടെ ബഹളങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അയാളുടെ നടുക്കം മറക്കപ്പെട്ടു.

സത്യൻെറ വീട്ടിൽ നിന്നും കരച്ചിലും ബഹളങ്ങളും കേൾക്കാമായിരുന്നു. 

"ഏന്നാലും നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ടൊന്നു കയറിയില്ലല്ലോ മനുഷ്യാ.. ഭയങ്കര മോശമായിപ്പോയിട്ടോ " 

സത്യന്റെ വീടും കൃഷ്ണൻ കുട്ടിയുടെ വീടും തമ്മിൽ ഒരു  കിലോമീറ്റർ ദൂരം വ്യത്യാസമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. 

സത്യന്റെ കുട്ടികൾ വിശന്നിരിക്കുവായിരിക്കും...അയാൾ നെടുവീർപ്പെട്ടു.

"ഞാൻ മോഷ്ടിച്ചതല്ല. എന്റെ കുട്ടികൾടെ  വിശപ്പടക്കാനാണ് ഞാൻ മീൻ എടുത്തത് . സത്യന്റെ ആത്‌മാവ്‌  എന്നോട് പൊറുക്കണം." അയാൾ പതിയെ പിറുപിറുത്തു. അയാളുടെ കുട്ടികളുടെ വിശപ്പടക്കാനാണു  മീൻ മോഷ്ടിച്ചത് എന്ന യാഥാർത്യം അറിഞ്ഞാൽ സത്യന്റെ ആത്‌മാവ് ക്ഷമിക്കുമെന്ന് അയാൾക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ട്. അയാളുടെ ഭയം മുഴുവൻ ആദർശവാദി ആയ ഭാര്യയെ ഓർത്തായിരുന്നു. അവളോട് ഇതുവരെയും ഒരു  കളവും  പറഞ്ഞട്ടില്ല.

തന്റെ മനസ്സിൽലാണെങ്കിൽ അത് അവളിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ചു ഒരു ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ ഇരിക്കത്തും ഇല്ല. സത്യം മറ നീക്കി പുറത്തു വരും അപ്പോഴുള്ള പൊട്ടിതെറി ഓർക്കുമ്പോളാണ്. അവൾ ഇത് ഒരിക്കലും ക്ഷമിക്കില്ല. അയാൾ വിയർത്തു കുളിച്ചു.

എന്ത് പറ്റി നിങ്ങള്ക്ക് ...ഞാൻ വന്നപ്പോ മുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുവാണ്..സുഖമില്ലേ..? അവൾ അയാളുടെ അരികിൽ നിലത്തിരുന്നു.

തന്റെ ഇടതു പാതിയോടു നുണ  പറയുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന് അയാൾ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു. അറിയുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ അവൾ കുറച്ചധികം ശകാരിക്കുമായിരിക്കും എന്നാലും വേണ്ടില്ല മനസ്സിന്റെ ഭാരം ഒരല്പം കുറയുമല്ലോ. 

"അതെ കൊച്ചേ ..."അയാൾ വിക്കി  വിക്കി അവളെ വിളിച്ചു 

"എന്താ ..എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്കിരുന്നു നീറുന്നെ.." അവൾ ആശ്വാസ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

"അത് ...പിന്നെ ... ആ മീൻ ഞാൻ വാങ്ങിയതല്ല." അയാൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു തീർത്തു.

"പിന്നേ .... "അവളുടെ മുഖത്തു ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞു.

"സത്യന്റെയാ...സത്യനാ അത് വാങ്ങിയത് ...."അയാൾ വളരെയധികം വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.

"സത്യന്റെയോ...അതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു..".അവൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. അയാളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന വിധം അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്കു തള്ളി നിന്നു.

"അതെ ഞാൻ മുഴുവൻ പറയട്ടെ ..ഞാൻ മോഷ്ടിച്ചയല്ല..കുടുക്ക പൊട്ടിച്ച കാശുമായി ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയൊപ്പോഴാണ് വഴിയിൽ ആൾക്കൂട്ടം കണ്ടത്. സത്യൻ റോഡിൽ കുഴഞ്ഞു വീണു കിടക്കുവായിരുന്നു. ആളുകളെല്ലാം കൂടി ഓട്ടോയിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകാൻ ഉള്ള തിരക്കിൽ  ആയിരുന്നു. അപ്പോഴാ ഞാൻ അവിടെ  ചാലിൽ കിടക്കുന്ന  മീൻ കണ്ടത് . അപ്പൊ പിന്നെ ഒന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. " അയാൾ നടന്നത് മുഴുവൻ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു   

"എന്റെ കയ്യിലെ കാശ് വെച്ച് അതുപോലെ ഒരു മീൻ വാങ്ങാൻ കൂട്ടിയാൽ കൂടില്ലായിരുന്നു. പക്ഷെ സത്യൻ മരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല."അയാൾ വിങ്ങി വിങ്ങി കരഞ്ഞു .

ഭാര്യ ഒന്നും പറയാതെ അയാളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു 

"സത്യന്റെ കുട്ടികൾ വല്ലതും കഴിച്ചു കാണുമോ. അവൻ എത്ര ആഗ്രഹിച്ചായിരിക്കും ഇതു  വാങ്ങിയത് "

അയാൾ മനസ്സിലുള്ള സങ്കടങ്ങൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വിഷമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

അവൾ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. തന്റെ ഭർത്താവിന് ആരെയും ദ്രോഹിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് അവൾക്കു അറിയാം. ആരും കാണാതെ ആ മീൻ വീടുവരെ കൊണ്ട് വരാൻ അയാൾ അനുഭവിച്ച കഷ്ടപ്പാടും, സത്യൻ മരിച്ചു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അത് കഴിക്കാനുള്ള അയാളുടെ മനസ്സിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടും അവൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അയാളെ  അന്ന് അവൾ നിര്ബന്ധിച്ചില്ല. അവളുടെ ആശ്വാസ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അയാളുടെ വയർ അവൾ നിറച്ചു